PL EN DE EE
MENU
Powrót

DRZEWKO BONSAI – JEDEN Z NAJPOPULARNIEJSZYCH SYMBOLI JAPONII

Moda na drzewka bonsai trwa już od lat, jednak nie wszyscy pamiętają, jaka jest ich pierwotna symbolika i znaczenie. Bonsai to bowiem nie tylko dekoracyjny element wystroju wnętrz, ale oparta na wielowiekowej tradycji technika hodowli roślin, która sprowadza się do sztuki miniaturyzowania drzew.

Historia drzewka bonsai

Drzewko bonsai pochodzi z Chin. Rozległy obszar chińskiego terytorium sprawiał, że cesarz nie mógł zwiedzić swojego całego kraju. Aby więc mógł zapoznać się z odległymi krajobrazami lokalni artyści odwzorowywali ich tereny w formie miniatur, których ważnym elementem była roślinność. Te makiety z pierwszymi drzewkami bonsai zapoczątkowały wielowiekową tradycję artystyczną, która z czasem przywędrowała do Japonii i właśnie tam rozkwitła.

Do Europy i USA miniaturowe drzewka dotarły pierwszy raz pod koniec XIX wieku, ale najbardziej popularne stały się po II wojnie światowej, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych. Spełniały wtedy rolę rekompensaty za straty jakie poniosła Ameryka w wyniku japońskich działań wojennych. Cesarz Japonii oddał wtedy połowę swojej kolekcji, którą do dzisiaj można podziwiać na wystawie stałej. Ponadto, drzewka bonsai docierały do Europy i Stanów wraz z żołnierzami wracającymi z frontu, którzy zabierali ze sobą miniaturki drzew.

Lata 70. i 80. XX wieku przyniosły drzewkom bonsai tak znaczną popularność, że rozpoczęto ich import z Azji a z czasem Europejczycy naprali wprawy w samodzielnym formowaniu drzewek i sprowadzanie okazów z Azji przestało się opłacać. Współcześnie europejskie okazy zachwycają cały świat.

Samodzielna hodowla drzewka bonsai

Każdy gatunek drzewa można formować, dlatego praktycznie zawsze możemy otrzymać miniaturowe drzewko. Aby jednak drzewko było w pełni zakwalifikowane do bonsai musi mieć także płytki system korzeniowy i być umieszczone w płaskiej doniczce – stąd zresztą nazwa, bon oznacza w języku japońskim płaskie naczynia a sai roślinę. Jeśli formowane drzewo rośnie bezpośrednio w ziemi, to powiemy, że jest tylko stylizowane technikami bonsai.

Formowanie drzewka trwa przynajmniej kilkanaście lat i jest procesem ciągłym – rośliny stale rosną, nigdy nie są „skończone”, zmieniają się a ich indywidualny wygląd zależy od opiekuna. Oprócz standardowego podlewania i nawożenia drzewko bonsai należy regularnie przycinać, uszczykiwać pędy i formować za pomocą drutu, który owinięty wokół gałęzi nadaje mu konkretny kształt i kierunek wzrostu. Do uprawy wybierane są gatunki, które mają zdrewniałe pędy, szczególnie długowieczne takie jak dąb, sosna, cis, świerk czy jałowiec.

Kwitnienie drzewka bonsai, które następuje zazwyczaj po okresie spoczynku, to zwieńczenie wieloletniej pracy nad roślinką i znak, że jest ona pod dobrą opieką i rozwija się prawidłowo. Dużo jednak zależy od tego, jaki gatunek jest uprawiany. Wśród bonsai, które charakteryzują się obfitym kwitnieniem należą między innymi jabłoń, kamelia czy azalia.

Drzewka bonsai są zazwyczaj stylizowane na stare drzewa, uformowane w wyniku setek lat naturalnego wzrostu. Ale wyróżnia się także inne style bonsai, różniące się głównie kształtem pnia i kątem rodzajem pochylenia.

Style bonsai

Jednym ze styli jest styl literacki – czyli „Bunjin”, którego główną cechą jest formowanie rzadkich gałązek w 2/3 wysokości drzewka, pochylony wierzchołek, gałęzie, które okrążają pień, słowem – bardzo duża ekspresja i swoboda kompozycyjna. Wzorem mogły być drzewa rosnące latami w ekstremalnie trudnych warunkach. Inną ekspresyjną formą jest styl „Fukinagashi”, czyli styl ukształtowany przez wiatr gdzie gałęzie wyrastają tylko w jedną stronę. Pień może pochylać się w tym samym kierunku, co gałęzie, lub w przeciwnym.

Przeciwieństwem dynamicznych kompozycji jest styl „Chokkan” o wyprostowanym, mocnym pniu harmonizującym z głównymi gałęziami uformowanymi z kształcie piramidy. Formowanie drzew w tym stylu wymaga dużej precyzji. Styl „Ikadabuki”, jeden z łatwiejszych stylów, to swego rodzaju lasek bonsai, stworzony z gałęzi wyrastających pionowo z pnia zakopanego w doniczce. Styl „Kengai”, czyli kaskadowy, posiada pień wijący się ku dołowi (wierzchołek drzewa powinien znajdować się poniżej dna pojemnika).

Drzewkom bonsai towarzyszą często dodatkowe elementy w kompozycji takie jak drobne piasek, rośliny, mchy, skały i kamienie tworzące całe miniaturowe „krajobrazy na tacy” (nazywane saikei). Starannie dobierając do siebie elementy w odpowiednich proporcjach możemy uzyskać bardzo dokładne odtworzenie konkretnego krajobrazu w wersji mini.

Oceń artykuł:
1 2 3 4 5
Średnia ocena: 5.0 Liczba głosów: 1
Masz pytanie związane z konkursem lub chcesz zgłosić problem? Napisz do nas!
* pole obowiązkowe
Uprzejmie informujemy, że dane osobowe podane w powyższym formularzu będą wykorzystane wyłącznie do udzielenia odpowiedzi przez AJINOMOTO POLAND Sp. z o.o. na niniejszą akcję konkursową.
zamknij
zamknij Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.